فداى حسين عليه السّلام كه پشت كوفه كشته مىشود و به خدا قسم گويى مىبينم حيوانات صحرايى از هر نوع بر قبر او گردن كشيده مىگريند و شبها شيون مىكنند تا صبح و چون چنين شد شما هم جفا نكنيد . ( 1 ) و از زراره روايت است كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود : اى زراره آسمان بر حسين عليه السّلام چهل روز خون گريست و زمين چهل روز گريه كرد به اينكه سياه و تاريك شد و خورشيد چهل روز گريست به منكسف شدن و سرخ گشتن ( تفسير چهل روز كسوف بيايد ان شاء اللّه ) و كوهها پاره شد و از هم بريخت و درياها شكافته شد و فرشتگان چهل روز گريستند و هيچ زن از ما خضاب نكرد و روغن به كار نبرد و سرمه نكشيد و سر شانه نكرد تا سر عبيد الله بن زياد - لعنه اللّه - را بياوردند و پس از آن پيوسته اشك مىريختيم و جدّم هرگاه ياد او مىكرد مىگريست تا محاسن او به آب ديده‌تر مىشد و هر كس گريهء او را مىديد از سوز دل اشك مىريخت و فرشتگان كه نزديك قبر او هستند گريه مىكنند . تا اينكه گفت : هيچ چشمى و اشكى محبوبتر نيست نزد خداوند از آن چشم كه بر او اشك ريزد و هيچ‌كس بر او گريه نكرد مگر فاطمه عليها السّلام و پيغمبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را خوشنود ساخت و حق ما را ادا كرد . ( 2 ) و هيچ بنده محشور نشود در قيامت مگر چشمش گريان باشد غير آنكه بر جدّم گريه كند كه او با چشم روشن محشور گردد به شادمانى ، و خوشى و خرّمى در روى او پديدار باشد و همه مردم در هول و هراس باشند و ايشان ايمن ، و مردم در عرض اعمال باشند و آنها با حسين عليه السّلام حديث گويند و زير عرش نشسته باشند در زير سايهء آن و از سختى حساب نترسند . با آنها گويند : به بهشت درآييد . نخواهند و مجلس و حديث حسين عليه السّلام را بر بهشت بگزينند . و حوران بهشتى سوى آنها فرستند كه ما آرزومند شماييم با ولدان مخلّدين ، آنها سر بر ندارند براى آن سرور و كرامت كه در آن مجلس بينند و گروهى را از دشمنان ايشان به موى پيشانى گرفته كشان سوى آتش مىبرند . ( 3 ) و گروهى گويند : فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ [ 1 ] و منزلت آنها را مىبينند و نمىتوانند به ايشان نزديك شوند و به آنان برسند و فرشتگان پيغام از جانب ازواج و خزانه داران آنها مىآورند كه : چه كرامات ايشان را مقرّر است ؟ مىگويند : نزد شما مىآييم . پس گفتار ايشان را به ارواحشان مىرسانند و شوق ايشان افزوده مىگردد براى آن كرامت و قرب منزلت كه از حسين عليه السّلام دارند و مىگويند : الحمد خداى را كه هول بزرگ را از ما دور داشت و اهوال قيامت

--> [ 1 ] سوره شعراء ، آيه 101 و 100 .